گفتی عادت می کنم. مگه میشه؟ مثل این که بگی پرنده پرواز رو فراموش کنه و به قفس عادت کنه. اون چیزی که ما آدم ها اسمش رو عادت می زاریم ، خودمون رو به بیخیالی زدن و فراموش کردن هست. سرگرم شدن به امور روزمره.
اما اگر در غربت یاد خونه افتادی ، و ناراحت نشدی ، اگر تو غربت مریض شدی و یاد خونه نیفتادی ، اون موقع هم عادت نکردی. بلکه اون موقع مرده متحرک هستی. اگر دیدی یکی داره به سمت وطن بر مگرده و حسرت نخوری... مگه میشه؟ مگه میشه حسودی نکردی؟
حتی میگن حبیب یکی از خوانندگان معروف لس آنجلسی هم دوباره به ایران برگشته و غم غربت رو نتونسته تحمل کنه.
غربت؟ عادت؟
