خب بعد از مطلب قبلی که نوشتم حالا نیاز به یک اصلاحیه هست. چون دیدم دوستام در مالزی هم خیلی بیکار ننشستند و با یک کیک اومدن سراغم. دستشون درد نکنه. به ویژه هادی کتابچی که از وقتی اومدم مالزی حسابی تو زحمت افتاده.
ولی جالبیش این هست که چقدر بعضی چیزها می تونه آدم رو حسابی خوشحال کند. شاید اگر ایران بودم اینقدر تاثیر نداشت ، ولی امروز خیلی چسبید. دست حمید رضا و احمد رضا هم درد نکند. انشاالله که بعدا جبران کنم برای همه دوستان